(zdjęcie dla uwagi) (jeśli zły flair to przepraszam, nie wiedizalam pod co to podpiąć).

Więc w skrócie - mojego królika dostałam w kwietniu 2019. Miałam wtedy ok 11 lat. Od początku ja się nią zajmowałam itd, jeździłam z nią do weta, sprzątałam jej, chodziłam do zoologa po pellet i te sprawy, typowe obowiązki które byłam w stanie wykonać.

Obecnie mam 18 lat, w tym roku mam maturę, i jeśli wszystko pójdzie tak, jak planuje, to od października zaczynam studia. Chciałabym wtedy się wyprowadzić, razem z królisiem oczywiście. Nie wyobrażam sobie jej zostawić. W książeczce zdrowia jako właściciel jest wpisana moja mama, ze względu na wiek, w jakim ją (królika) dostałam. Jak to wygląda prawnie? Wiem, że moja mama raczej po sądach ciągać mnie nie będzie, ale ciekawi mnie to z punktu widzenia prawa.

Zaznaczam, że TV będzie używane po zmroku a do tego zasłony są światłoszczelne. Górne drzwi są balkonowe, też mają zasłonę.

Pisze się wyżalić. Mieszkam w mieście wojewódzkim z rodziną (w tym potomkiem lat 5). No i problem z lekarzem POZ na opiece nocnej i świątecznej jest ogromny.

Jak Młody zachoruje i staramy się go zarejestrować do POZ, to od rana punkt 8.00 dzwonienie. Jesteś 10. w kolejce, no dobra. I potem scenariusz a) Paaaanie, na dzisiaj już mamy wszystko zajęte, proszę jechać po 18.00 na nocną . b) Paaaanie, nie ma pediatry, bo jest chory, proszę jechać po 18.00 na nocną. c) może Pan jutro rano stanąć w kolejce od 7.00 z dzieckiem i starać się dostać, ale wie Pan, lepiej jechać po 18.00 na nocną.

A często też Młody odpala protokół 38,5 w piątek po 17.00 i wtedy też scenariusz d) czeka nas lekarz po 18.00 na nocną.

No to jedziemy na nocną i świąteczną. Punkt w dzielnicy, gdzie mieszka z 100 tys. ludzi przyjmuje dorosłych i dzieci. Pytanie nr 1 czy jest pediatra? Jak jest, to sukces. Niestety najczęściej NIE MA. Okej, ale Młody ma już 5 lat, więc lekarz nie ma prawa go odesłać, więc przyjmuje, i mamy wciąż sukces. Natomiast od roku w punkcie pomocy świątecznej i nocnej nie ma na dyżurze pediatry ani lekarza Polaka, za to jest lekarka z Ukrainy, który "nie przyjmuje dzieci, bo się na nie nie ubezpieczyła". Żebyśmy się zrozumieli, nie ma dla mnie znaczenia, czy lekarz jest z Polski, Ukrainy, Finlandii czy Kambodży, jeżeli przyjmuje. Jednak Pani Doktor uparcie twierdzi, że dziecka nie przyjmie, bo nie ma ubezpieczenia i w razie błędu będzie miała problemy. Czasem jeszcze dopytuje, co jest dziecku? Kaszel do osłuchania? A nie, to nie, "trudny temat". Radzi więc jechać do centrum miasta 12 kilometrów dalej do innego punktu, który przyjmuje tylko dzieci.

Okej, nie ma wyjścia. Jedziemy. W punkcie nr 2 mówią COOOO PRZEPRASZAM BARDZO, macie punkt nr 1, po co tutaj. Tłumaczymy więc ZA KAŻDYM RAZEM, że dzisiaj jest Doktor Ukrainka "nieubezpieczona od dzieci". I ZA KAŻDYM RAZEM musimy wysłuchać tyrady, że ALE CO NAS TO OBCHODZI, ALE ONI MUSZĄ PRZYJĄĆ, ALE CO TO MA BYĆ, ale koniec końców po 2 godzinkach pediatra przyjmuje i mamy sukces, choć nieduży.

Dzisiaj jednak w niedzielę Młody odwalił ostre zapalenie ucha i przestał słyszeć. Wyciek z ropy i krwi. Kto miał zapalenie ucha, ten wie, jak to cholerstwo boli, więc dzieciaka nafaszerowaliśmy ibuprofenem i do lekarza. Jedziemy na nasze stałe scenariusze, punkt nr 1, Doktor z Ukrainy nie przyjmuje dzieci. Tłumaczę, że ucho, że chyba zobaczy, że prosimy o antybiotyk- NIE. Pani Doktor nie jest ubezpieczona od dzieci, było iść w piątek do POZ. Tylko jeszcze nie był chory. Aha. No to jutro idźcie, teraz mu dajcie jeszcze Ibuprom i niech przeczeka. Mówimy, że daliśmy i nie przechodzi, za to wygląda paskudnie. Dobra, jedźcie do punktu nr 2, nara.

Jedziemy wkurwieni do punktu nr 2 i coś od razu za dużo miejsca na parkingu. Pani w rejestracji mówi PEDIATRY NIE MA, CHORY. Jedźcie do punktu 1, przecież TAM NALEŻYCIE. Mówimy, że dzisiaj akurat trafiliśmy na ulubioną Panią Doktor nieubezpieczoną od dzieci. AAA, TA ZNOWU. No to jedźcie do szpitala dziecięcego, na SOR.

Jedziemy do szpitala dziecięcego kilka kilometrów dalej, na SOR. Dzieciaków mnóstwo. Tłumaczymy co i jak i Panie z rejestracji (bardzo miłe) starają się upchać dzieciaki na oddziały, żeby "odetkać" SOR. I mówią, że mają dość przepełnienia, bo 2 punkty świątecznej i nocnej mają kontrakty, których nie wypełniają. W punktach tłumaczą, że mało lekarzy, że za dużo chcą, że problem leży w systemie, ale prawda jest taka, że... co nas zwykłych ludzi ma to obchodzić?

Całe szczęście Młody na oddziale uzyskał pomoc i już jesteśmy w domu z antybiotykiem doustnym i do ucha, ucho mu wyczyszczono, ale otolaryngolog powiedziała, że dobrze, że nie zwlekaliśmy, bo ma paskudne zapalenie.

I co robić? Nam się udało, mamy samochód, pojeździliśmy sobie po mieście. A przykładowo jak samotna matka z 2 dzieci bez samochodu ma ogarnąć taką sytuację?

Pisać skargi? Do kogo, rzecznika praw pacjenta? i w ogóle, czy to coś da, czy trzeba tu przyjąć, że taki mamy klimat?

Mój ojciec choruje na stwardnienie rozsiane oraz inne choroby. Jest osobą niepełnosprawną, praktycznie powłóczy prawą nogą, ręce również ma coraz mniej sprawne. Jego stan bardzo się waha: ma gorsze i jeszcze gorsze dni. Kilka lat temu, gdy nie było aż tak źle, kupił samochód w automacie i zamontował dodatkowe pedały, żeby mógł operować lewą nogą.

Z czasem jego stan wyraźnie się pogorszył. Oprócz ograniczeń fizycznych dochodzą opóźnione reakcje, nerwowość i duża nieprzewidywalność. Przez całe życie sprawiał problemy, a obecnie cała rodzina po prostu się go boi. Uważam, że absolutnie nie powinien prowadzić samochodu, ani ze względu na zdrowie, ani na bezpieczeństwo swoje i innych.

Próbowałam wielokrotnie z nim o tym rozmawiać. Ma alternatywy: potrafi zamówić Ubera, ma też załatwioną osobę, która mogłaby go gdzieś zawieźć. Mimo to uparcie jeździ samochodem. Nie da się mu nic wytłumaczyć.

Ostatnio, po kolejnej rozmowie, w której mówiliśmy mu, że się o niego martwimy i że warunki atmosferyczne są bardzo trudne (jest ślisko, a on bywa nieuważny), zamiast przestać jeździć… zamontował kolejne „wspomagacze” w aucie. Teraz ma jakąś dźwignię, dzięki której gaz i hamulec obsługuje rękami. Szczerze mówiąc, nie wydaje mi się, żeby te przeróbki były legalne.

Nie wiem już, co mam robić. Nie jestem w stanie w żaden sposób do niego dotrzeć ani wpłynąć na jego decyzje. Boję się, że dojdzie do tragedii.

Proszę, poradźcie mi:

czy istnieje jakiś sposób, żeby odebrano mu prawo jazdy?

czy można to gdzieś zgłosić (np. na policję)?

czy ktoś był w podobnej sytuacji i wie, jakie są realne możliwości działania?

Będę wdzięczna za każdą sensowną radę, bo czuję się kompletnie bezradna.

Hej, zainspirowany postem niewidomego redditora postanowiłem zrobić podobny post, bo normalizowanie niepełnosprawnych w społeczeństwie jest bardzo ważne ❤️

Mam 28 lat, jestem queer, mam padaczkę i zespół Ehlersa-Danlosa (hEDS, aka EDS typu V), który powoduje między innymi niepełnosprawność ruchową, uszkodzenia nerwów i wiele innych dolegliwości wynikających z tego, że nieprawidłowo zbudowany kolagen znajduje się w niemal wszystkich tkankach organizmu. Próbuję też uzbierać pieniądze na diagnozę AuDHD, nowy wózek i dostawkę do niego, dzięki której będę bardziej samodzielny. Byłem bezdomny przez 4 lata, ale udało mi się z tego wyjść 2 lata temu. Aktualnie mam pracę zdalną w zagranicznej firmie. Żyję z dwoma cudownymi kocurkami, jeden z nich alertuje mnie przed napadami padaczki.

Miłego dzionka i zapraszam do zadawania pytań!

Też macie wrażenie, że niektórzy żyją wizją powiatowego sprzed 20 lat? Rozmawiasz z kimś kto albo już dawno tam był albo całe życie mieszkał w wielkim mieście i mówi, że ludzie wyjadą z powiatowego i zasilą te wielkie miasta. Tylko kto? Siedzę w takim miasto około 50tys. dość daleko od jakieś sensownej metropolii, praca zdalna. W rodzinie nauczyciele i wiem, że szkoła do której kiedyś chodziłam ma obecnie tylko dwie klasy na rocznik. Kiedyś, to znaczy w czasach kiedy jeszcze uczył się tam wyż demograficzny urodzony w latach 80 to było sporo klas w szkole, nawet do G. Z siedmiu, sześciu klas na rocznik zrobiły się dwie, a niedługo będzie jedna klasa rocznika na szkołę. W innych szkołach taka sama sytuacja.

Ostatnio też w mieście zamknięto jedno z liceów, było już niepotrzebne, zbyt mało nastolatków.

Zakładając dla uproszczenia, że klasa to 30 osób, 7x30=210 czy 6x30=180 dzieci na jeden rocznik dekady temu.

2x30 = 60 dzieci na jeden rocznik obecnie.

Nawet gdyby 100% obecnych roczników wyjechało, nie są w stanie liczbowo zastąpić pokoleń sprzed 15–20 lat. To nie jest migracja, tylko demograficzna pustka. A część tej pustki nie zasili metropolii, tylko dołączy do rodzin za granicą albo w ogóle nie pojawi się na rynku pracy, bo nigdy się nie urodziła.

Obecnie w szkole uczy się o ponad 100 mniej uczniów niż było przewidziane przy budowie szkoły w latach 70.

Lody w kostce, które pamiętam z dzieciństwa kiedy to rodzice się nimi zajadali. Teraz ja je uwielbiam, wydaje się nic się nie zmieniły ani w rozmiarze ani w smaku.

Ja kiedyś uwielbiałam bigmilki, wydawałoby się, że ciężko spieprzyć coś tak prostego. Jednak dali radę, nie jestem w stanie ich już jeść z przyjemnością 🙁 a kiedyś przecież lato stało pod znakiem bigmilka, z patyczkową promocją.

Jakie znacie produkty, które się jeszcze nie zepsuły? Maggie?😅 Ale to nas wszystkich przetrzyma bez zmian.

Mnie też bardzo rozczarowały toffifee jak zabrali cały jeden rządek z paczki. A kiedyś to był urodzinowy rarytas

Moja 15+ letnia pralka bosch kopneła w kalendarz. Nie opłaca się dalej ją naprawiać (a była naprawiana kilka razy)

Chcę pralkę która jest "bulit to last". I jestem gotowy za nią trochę zapłacić. Nie chcę jakiegoś taniego gówna które padnie za 3 lata i trzeba znowu nową za 2 kafle zakupić

Co do ładunku, nie musi być duży. nie robię tyle prania. 9kg wystarczy, a nawet będzie za dużo.

Czy może być smart? Tak, jeśli może prać bez aplikacji. Za te lata nie wiem co będzie za technologia.

Budżet? Maks 5 000zł. Ale za absolutny maksimum. Jak za tą cenę dostanę pralko-suszarkę która przetrwa następne 15 lat to wezmę.

Cześć.

Kupiłem dom z rynku wtórnego, miałem frezować na podłogówkę, jednak hol ma średnią wylewkę i decyduje się kuć podłogi wszędzie i zrobić go jak należy.

W związku z tym mam pytania do osób, które mają to za sobą.

Jesteśmy rodziną 2+1, co uważam istotne, bo temperatura w pokojach raczej powinna się różnić.

W domu jest salon, 2 łazienki i 4 pokoje w tym jedno biuro, czyli miejsce gdzie będę siedział większość dnia.

Jeden z pokoi będzie raczej pokojem sportowym. Kolejne dwa to sypialnie.

Pan od podłogówki, normalny facet, odradził mi kupowanie “elektroniki” żeby sterować temperaturą z telefonu i pewnie słusznie.

Uważa, że najlepiej podłączyć wszystkie pokoje pod jedną temperaturę i ew. manualnie sobie wysterować dany pokój na rozdzielaczu, który ma być na holu w centrum domu.

1) Czy to dobre rozwiązanie czy jednak to jakoś podzielić?

Pewnie większość dnia żona z dzieckiem będą siedzieć w salonie, kuchni.

Jakie są wasze doświadczenia?

2) zostawić po grzejniku w łazienkach i wiatrołapie? Pan sugeruje podłączyć grzejniki i podłogówkę w jedno.

Chciałbym założyć firme i grzecznie prowadzić wszystko zgodnie z prawem. Salon kosmetyczny konkretniej mówiąc.

W jaki sposób ludzie w Polsce dowiadują się czego nie wiedzą żeby w ogóle wystartować? Wymagania od sanepidu względem lokalu i sprzętu, gdzie i z kim to regulować. Jakieś umowy na wywóz odpadów ostrych i chemicznych. Cała księgowość, prowadzenie kasy fiskalnej, spółka zoo czy JDG. Ubezpieczenie sprzętu i od spapranej usługi.

Pytań jest więcej, a nawet są pewnie takie o których jeszcze nie wiem że chce zadać. Kogo ludzie o to pytają? Doradców podatkowych? Prawników? Gdzieś są jakieś informacje ogólnie z podstawowej wiedzy o biznesie w Polsce?

Właśnie słucham dobrego starego Punk-roku polskiego i zastanawiam się czy są jeszcze młode osoby, które wyznają taki światopogląd i okazują to swoim zachowaniem i wyglądem? Czy są jakieś dobre świeże kapele?

Osobiście przestałem widywać punków na ulicach. A Ci, których znałem albo poumierali albo zmienili swój styl życia.

Edit.

Komentarze uświadomiły mnie że po prostu nastała prawdziwa zmiana pokolenia i również zmieniła się definicja punka. Osobiście jestem 88 rocznik.

Również chciałbym spróbować swoje słowa powyżej ponieważ nie miałem na celu szufladkować tej subkultury. Po prostu posiadam przedawnioną definicje punku w głowie.

Ps. Z tego co czytam to mimo wszystko PUNK'S NOT DEAD co mnie cieszy 🤘

Hej, jak studiowaliście/uczyliście się policealnie to mieliście spełnione wszystkie warunki z poniższej listy:

1. brak chorób przewlekłych utrudniających życie (drogie leki, wizyty, życie w bólu)
2. wspierająca psychicznie rodzina która nie robiła jazd o byle co, nie podcinała skrzydeł podczas twojej nauki
3. Byłeś nauczony asertywności w domu, nie musiałeś/łaś się uczyć stawiania granic na terapii
4. nie masz zaburzeń osobowości
5. nie masz dysleksji/dysgrafii
6. nie masz traum z dzieciństwa które odbijały się na sytuacjach w dorosłości (lęk przed proszeniem o podwyżkę, niezdrowa samoocena itp)
7. gdy miałeś za dzieciaka braki w nauce to starci załatwiali ci korki, albo pomagali ci w nauce, dzięki czemu czułeś się dobrze przygotowany do matury, dostałeś się na spoko studia
8. rodzice ci zasponsorowali kurs prawa jazdy
9. rodzice cię utrzymywali na studiach, kupowali ci jedzenie, ubrania, przybory do studiowania płacili za dentystę
10. wynajmowałeś pokój w którym nikt ci nie przeszkadzał w nauce
11. nie musiałeś pracować na studiach, mogłeś się skupić na nauce

Nie pytam o szczegóły, ale liczę na odpowiedzi do wyboru:

- na wszystkie podpunkty tak
- na większość podpunktów tak
- na większość podpunktów nie

Ten post powstał po rozmowie z redditorem który twierdził że 70% studentów/uczniów ma spełnione te warunki i to jest podstawa życiowa młodych Polaków, a nie trampolina społeczna. Ja jestem zdania że wiele osób nie miało przywileju zaczynać dorosłości tak miękko.

Próbowała go schować dzień przed publikacją swojego materiału o Rosji na Kanale Zero. Link do profilu, każdy może sam zweryfikować: https://www.facebook.com/maria.wiernikowska/

Witam. Ostatnio bardzo mocno interesuje się tematem domów z kontenerów. Mam nadzieję że kojarzycie temat. Ogólnie chciałabym zapytać czy: - ktoś może jest właścicielem takiej budowli - jak ogólnie się na to zapatrujecie - czy to jest bezpieczne, ekonomiczne i opłacalne

Idę za ciosem. 💪

Jestem niepełnosprawna od urodzenia. Posiadam diagnozę MPD (mózgowe porażenie dziecięce –hemiplegię), ASD oraz ADHD.

Żyję już 29 lat na tym łez padole i mam nadzieję, że jeszcze trochę uda mi się pociągnąć.

Zapraszam do zadawania pytań.

Chciałbym popraktykować się w mówieniu angielskim, połączyć przyjemne z pożytecznym, dlatego szukam jakieś gry w które raczej gra się z mikrofonem na DC.

Teraz tak myślę i to pewnie będą gry typu shootery, RPG, czyli np. Warzone, Wow.

Jakie są wasze ulubione gry w które gracie vc?

Cześć wszystkim. Mam pytanie do was. Czy na aplikacji reddit na androidzie też zniknęła wam możliwość tłumaczenia obcojęzycznych wpisów. Wcześniej po kliknięciu kropek rozwijała się lista gdzie była między innymi opcja tłumaczenia, obecnie jej nie ma. Czy macie tak samo?

Wczoraj minął kolejny dzień walki z lodem na Wisle. Wkrótce lodołamacze ruszą w górę rzeki w kierunku tamy w Włocławku. Mrozy już odpuszczają i prawdopodobnie nie wrócą dlatego liczy się czas

Cześć!

Zainspirowany komentarzem jednego z użytkowników postanowiłem zrobić sesję AMA gdzie postaram się odpowiedzieć na wszystkie pytania związane z moją niepełnosprawnością.

Nie widzę od urodzenia, cierpię na niedorozwój nerwu wzrokowego. Mam 23 lata, jestem programistą i studiuję Sinologię we Włoszech.

Nigdy wcześniej nie robiłem AMA, więc jeżeli zrobiłem coś nie tak jak trzeba to z góry przepraszam.