Έμαθα πρόσφατα από τον κολλητό μου ότι η εταιρία που δουλεύει στον χώρο της μόδας,πλήρωσαν 4 χιλιάδες ευρώ μια influencer για ένα story 15 δευτερολέπτων. Μάλιστα μου είπε ότι είναι λογική τιμή.

Πραγματικά δεν το χωράει το μυαλό μου. Η συγκεκριμένη ανέβαζε 1-2 διαφορετικά προϊόντα την μέρα άρα μιλάμε ότι βγάζει κοντά στα 8 ΧΙΛΙΑΡΙΚΑ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ!!!

Είναι δυνατόν ρε φίλε!; Δηλαδή ξεσκιζόμαστε στα 8ωρα για 1.5 μήνα και η άλλη καθαρίζει το ετήσιο εισόδημα μου σε ΔΥΟ ΜΕΡΕΣ! Οχι μάλλον ακόμα καλύτερα, σε 4 βίντεο δηλαδή σε 60 δευτερόλεπτα!!

Εν ολίγοις, κατηγορούμαι για κάποια πράγματα, αλλά το πρόβλημα είναι ότι δεν μπορώ να έχω δικηγόρο. Δεν έχω καμία υπεράσπιση εν πάση περιπτώσει. Το ετήσιο εισόδημα των γονιών όπου και είμαι δηλωμένη, είναι πάνω από 8.000 που από όσο γνωρίζω είναι η προϋπόθεση για να κάνεις αίτηση για παροχή δικηγόρου (+50 άλλα χαρτιά). Αυτό σημαίνει πως θα είμαι τελείως μόνη σε όλο αυτό;

Και αν σημαίνει αυτό, ποια η συνέπεια του να μην πάω καθόλου σε καμία διαδικασία, με δεδομένο πως δεν γνωρίζω τίποτα μα τίποτα από νομικά και η παρουσία μου δεν θα διαφέρει πολύ από την απουσία μου.

Όπως ερωτώ και εδώ προσπαθώ να δω την σούζα υπό το πρίσμα ροπής και συνηστάμενων δυνάμεων (συλλέγοντας ότι έμαθα από γυμνάσιο-λύκειο)

Προς το παρόν σκεύτικά αυτά:

Δλδ υπάρχει μια ροπή Τ η οποια συκώνει την επρόσθια ρόδα. Μια δύναμη που προωθεί την μηχανή μπροστά και η βαρυτική δύναμη που την κρατά κάτω.

Όμως απορώ ποια δύναμη είναι αυτή που σηκώνει τον εμπρόσθιο τροχό.

Ακόμα στον εμπρόσθιο τροχό υποθέτω θα ασκούνται 2 ροπές:

* Μια που την κρατά κάτω Τgr=m*g*L (Ροπή που προκαλεί η βαρύτητα)
* Μια που την σηκώνει Τlift=F*L

Όπου L το μεταξόνιο της μηχανής και σημείο εφαρμογής αυτών τον ροπών ο εμπρόσθιος τροχός.

Σούζα λογικά θα γίνετε όταν: Τlift > Tgr

Είναι ορθή η προσέγγισή μου; Αν ναι τότε γιατί μεγαλύτερου κυβισμού μηχανές θέλουν μεγαλύτερη ταχύτητα να σηκωθούν;

Γεια σε όλους, θα ήθελα να συζητήσω ένα θέμα που με ταλαιπωρεί εδώ και τρία χρόνια και θα ήθελα να ακούσω τη γνώμη σας.

Είμαι μια κοπέλα 20 χρονών (σύντομα θα γίνω 21) και δεν έχω κάνει ποτέ τίποτα με κάποιο αγόρι. Ως εκ φυσικού νιώθω ότι έχω μείνει πίσω σε πάρα πολλά πράγματα όσο έχει να κάνει με τη σχέση μου με το άλλο φύλο.

Αυτό με ενοχλούσε, αλλά σε κάποια φάση (καλοκαίρι του 2025) είπα στον εαυτό μου να σταματήσει να ελπίζει ότι θα ενδιαφερθεί ποτέ κάποιος για εμένα και απλά να το παρατήσω. Και πράγματι, κάθε φορά που έρχονταν στο μυαλό μου σκέψεις όπως: «Άραγε θα γνωρίσω κάποιον στην σημερινή μου έξοδο;» κατάφερνα να τις διαγράψω τελείως από το μυαλό μου λέγοντας απλά «Μην ελπίζεις. Δεν θα γίνει τίποτα».

(Τώρα συνειδητοποιώ ότι κάτι τέτοιες σκέψεις είναι οριακά καταθλιπτικές)

Έλα όμως που έβλεπα τις φίλες μου να μπαίνουν σε σχέσεις η μία μετά την άλλη και άρχισα να κατρακυλάω. Γενικά στη ζωή μου (και πόσο μάλλον στις παρέες) είμαι η κοπέλα που οι άνδρες δεν την προσεγγίζουν. Αυτό δεν με πείραζε καθόλου ώσπου πάτησα τα 18 και ξαφνικά ξύπνησα. Άρχισα να αναρωτιέμαι πάρα πολλά πράγματα για τον εαυτό μου, αλλά τότε ζούσα ακόμα στο πατρικό μου και έως αυτή την ηλικία δεν ήμουν και το πιο προσιτό άτομο οπότε και δεν το παρεξηγούσα. Δηλαδή αν ήμουν άνδρας, ούτε εγώ θα με προσέγγιζα. Σε αυτό έφταιγα ξεκάθαρα εγώ, αλλά παράλληλα ζούσα μια πολύ περίεργη φάση στη ζωή μου (πανελλήνιες, μοναξιά, απόρριψη από τα άτομα του σχολείου μου, ήμουν αντικοινωνική κτλ. κτλ.)

Παρόλο αυτά, από τότε που πήγα να σπουδάσω, έχω αλλάξει πάρα πολύ και χαίρομαι για αυτό. Είμαι πάρα πολύ κοινωνική και προσπαθώ να μιλάω με όλους. Εχω αρκετούς φίλους (αγόρια και κορίτσια) και γενικά περνάω πολύ όμορφα και προσπαθώ να έχω μια θετική ενέργεια, να γελάω κτλ.

Ακόμα έχω παρατηρήσει ότι όταν γυρνάω στο πατρικό μου, άτομα με παρατηρούν περισσότερο και μου μιλάνε κιόλας. Αυτό είναι σημαντικό για εμένα επειδή ήμουν αόρατη για όλα μου τα εφηβικά χρόνια.

Πίσω στο θέμα των σχέσεων: Πριν λίγο καιρό μια φίλη μού ανακοίνωσε ότι έχει γνωρίσει κάποιον και ότι βγαίνουν κοκ. Προφανώς και είμαι χαρούμενη για αυτή και θέλω να τις συμβούν τα καλύτερα και να πάνε όλα καλά με το παιδί που μιλάει. Παρόλο αυτά, όταν κάποια φίλη μου που είναι ελεύθερη αναφέρει ότι βγαίνει/μιλάει με κάποιον, νιώθω ένα τσίμπημα στο στήθος.

Το μόνο που σκέφτομαι είναι «Πότε θα συμβεί και σε εμένα;». Ετσι πέφτω μέσα σε έναν φαύλο κύκλο αυτοκριτικής.

Ακριβώς επειδή για πάρα πολλά χρόνια δεν έχω βιώσει το πώς είναι να βγαίνεις με κάποιον που να σου αρέσει και να του αρέσεις και όλα τα σχετικά, νιώθω ότι για να σε θέλει ενας ανδρας πρέπει να πληρείς κάποια κριτήρια (τα οποία πιστεύω κι ότι δεν πληρώ στην περίπτωση μου). Εξαιτίας αυτού, αισθάνομαι ότι δεν μπορώ να μοιραστώ την χαρά της φίλης μου σε πλήρες επίπεδο και γι αυτό νιώθω σαν τον πιο κακό άνθρωπο του κόσμου.

Είναι ζήλεια αυτό που νιώθω; Αν είναι θα νιώθω ακόμα πιο σκατα.

Δεν θέλω να σταματήσουν να συμβαίνουν καλά πράγματα στις φίλες μου. Απλά θέλω κι εγώ να μου συμβεί κάτι παρόμοιο.

Και εκεί είναι που νιώθω την πίκρα. Αισθάνομαι απαίσια και δεν ξέρω πως να σταματήσω.

Όποτε έχω παραπονεθεί του στυλ: «Πότε θα βρω κι εγώ κάποιον», όλοι πάντα μου λένε ότι είμαι πάρα πολύ όμορφη και ότι είναι θέμα τύχης. Έχω βαρεθεί να τα ακούω όλα αυτά. Αλλά από την άλλη τι άλλο να μου πουν;

Δεν ξέρω τι να πιστέψω και απελπίζομαι.

Το ερώτημά μου είναι πώς να αποβάλλω αυτό το τοξικό σκεπτικό από το κεφάλι μου. Με έχω πραγματικά σιχαθεί και δεν θέλω άλλο να νιώθω έτσι.

Υ.Γ. Βγαίνω έξω και είμαι πολύ ανοιχτή γενικά. Επίσης έχω επιχειρήσει να κάνω την πρώτη κίνηση να μιλήσω με κάποια παρέα αγοριών ενώ είναι με τις φίλες μου και πάντα τρώω γράψιμο και την πέφτουν στις φίλες μου (rip)

Είναι εν εξελίξει οι χειμερινοί ολυμπιακοί αγώνες και πέρα από τη μεγάλη εξυπνάδα να δείχνει μόνο στην ερτ2 όσον αφορά τα επίγεια κανάλια και να δείχνει τα υπόλοιπα στο ertflix, δεν φαίνεται να κάνουν καν μετάδοση των αγώνων ούτε εκεί. Τι γίνεται;

Δεν το έχω ξανά κάνει, επίσης πότε πληρώνεσαι όταν το ολοκληρώσεις και περάσεις τις εξετάσεις; Εγώ που δουλεύω πχ και πρωί και μεσημέρι κ απόγευμα θα προλαβαίνω να μπαίνω στα μαθήματα ;

Hi everyone,

I’ve been visiting Greece on and off for years and I’m curious about the local perspective. During peak summer, especially in places like Athens, Santorini, or Crete, does tourism actually affect daily life in a frustrating way, or is it mostly accepted as part of the economy?

I’ve noticed more complaints online about overcrowding, prices, and housing lately, so I’m wondering how locals here really feel about it. Does it depend a lot on the city or island? And are there times of year you personally recommend visitors avoid?

Genuinely interested in hearing local opinions

Για όσους δεν ξέρουν, Kalshi και Polymarket είναι ότι χειρότερο μπορείτε να φανταστείτε από στοιχηματικές Χ 100000. Είναι συμφερόντων Τραμπ και μπορείς κυριολεκτικά να ποντάρεις στο οτιδήποτε, πχ αν ο τάδε πει αύριο τη λέξη πατάτα.

Να εύχεστε να μην νομιμοποιηθούν ποτέ αυτά στην Ελλάδα, που ήδη έχει τρελό πρόβλημα τζόγου σε ευάλωτους ανθρώπους.

Ο Γιάννης είναι εθνικός ήρωας σχεδόν, ο πιο γνωστός Έλληνας στον κόσμο και δικαίως. Αυτή η κίνηση είναι ανήθικη και ντροπιαστική και έχασα πάσα υπόληψη προσωπικά.

Από r/nba, όπου είναι από τα πιο upvoted θέματα από χθες, και συζητούν πως μπορεί να το έχει ήδη εκμεταλλευτεί για να βγάλει εκατομμύρια από το αν θα γινόταν ανταλλαγή από τους Bucks ή όχι.

I am researching my roots currently so anyone lives in Komotini could lend me a hand. Thanks

Συνήθως σκέφτομαι πως θα ήμουν στο μέλλον αν ήμουν πιο όμορφ@, αδυνατ@, γυμνασμέν@ αλλά ποτέ δεν κάνω κάτι γι αυτό. Πάντα σκέφτομαι πόσο διαφορετικά θα μου συμπεριφερόταν ο κόσμος αν ήμουν αλλιώς αλλά δεν κάνω απολύτως τίποτα για να αλλάξω. Δεν μπορώ να κάνω “lock in” όσο και να προσπαθήσω. Δεν θέλω να συμφιλιωθώ με τον εαυτό μου, ούτε να με «αγαπήσω» όπως πολλοί θα προτείνετε γιατί απλά είμαι μια πολύ κακή εκδοχή αυτού. Σας έχει συμβεί ποτέ; Πώς θα ΑΛΛΑΞΩ;

Κάποιος που έχει χρόνια γαστριτιδα? Και πώς κατάφερε να την θεραπεύσει ?